Polecany post

Spis recenzji...

czyli porządek musi być! Jak już człowiek dłużej, niż rok prowadzi bloga, to może pogubić się, o jakiej książce pisał, a o jakiej nie.  Pos...

poniedziałek, 14 czerwca 2021

Przygody Calpurnii Tate


Cykl: Calpurnia Tate (tom 1)
Wydawnictwo: Dwie Siostry
tytuł oryginału :
The Curious World of Calpurnia Tate
Tłumaczenie: Katarzyna Rosłan
data wydania : grudzień 2017
ISBN : 9788365341655
liczba stron  328

    Cykl: Calpurnia Tate (tom 2)
    Wydawnictwo: 
Dwie Siostry
    tytuł oryginału : The Evolution of Calpurnia Tate
    Tłumaczenie: 
Katarzyna Rosłan
    data wydania : 16 listopada 2016
    ISBN : 9788364347313
    liczba stron : 336



Nie jest łatwo być dziewczynką na początku XX wieku.
Nie jest łatwo być dziewczynką z dobrego domu.
Nie jest łatwo być jedyną córką w domu.
Nie jest łatwo być siostrą, która ma sześciu braci.
Nie jest łatwo być dziewczynką, która ma typowo nie-dziewczęce zainteresowania.


Calpurnia urodziła się u schyłku XIX wieku w Teksasie.
Teraz jest rok 1900. Calpurnia ma 12 lat i robienie na drutach, naukę gry na fortepianie i naukę prowadzenia domu uważa za dopust Boży.
Zamiast skarpetek wychodzi jej bezkształtny wór [a musi wydziergać skarpetki dla sześciu braci, ojca i dziadka], a rękawiczka ma sześć palców.
W konkursie na robótki ręczne zajmuje trzecie miejsce [na trzech uczestników ]
Dziewczynka o stokroć woli obserwować przyrodę i rozmowy z ekscentrycznym dziadkiem [który znał Darwina].
I marzy, żeby pójść na uniwersytet...

Kobieta - weterynarz? - ha, ha, ha…

"A czemu niby ty miałabyś iść na studia? Jesteś tylko dziewczyną, nie liczysz się" [t.2, s. 172].

Jest rok 1900, kobiety jeszcze praw wyborczych nie mają - wytyka to w trakcie rozmowy brat.
Kobieta nie może być weterynarzem.
A chłopcy, nawet jeśli przejawiają inicjatywę mają trzymać się z dala od kuchni. Chłopcy nie pieką ciast [mają żony, które im pieką ciasta - t. 1 s. 224]

Fantastyczne książki, polecam!

Okładki roku [nawet nie tylko roku] i książki roku chyba też. Przeczytane w 2020 roku. 

środa, 30 września 2020

Dzień tłumacza

 

30 września obchodzimy Międzynarodowy Dzień Tłumacza. Z tej okazji portal "Lubimy czytać" zaserwował niezwykłe wyzwanie. "Przeczytać książkę kierując się nazwiskiem autora przekładu.

Kto z czytających zwraca uwagę na to, kto przełożył książkę Kto potrafi z pamięci wymienić kilku tłumaczy książek [wraz z tytułami przełożonych dzieł]? Ja mam trudności. Wymienię może z 7.
Tłumaczenie książek to sztuka podejmowania decyzji. Czy zachować oryginalne imię [Mary Poppins, Tom Marvolo Riddle], czy może dostosować je do języka i wieku odbiorcy?  Bardzo rozumiem decyzję Ireny Tuwim, że nadała niani polskie imię Agnieszka [będę jej bronić do upadłego]. Cenię ją też za to, że po korespondencji z Pamelą Trawers uszanowała decyzję autorki i powróciła do oryginalnego imienia.
Trudniej zrozumieć mi francuskich tłumaczy, że zmienili oryginalne imię Lorda Voldemorta czy Sewerusa Snape'a. Mądrym posunięciem było umieszczenie słowniczka na końcu pierwszego wydania Harrego Pottera. Andrzej Polkowski - tłumacz serii "spowiada się", dlaczego niektóre frazy zdecydował się przełożyć tak, a nie inaczej. Brak mi jest tego słowniczka w kolejnych wydaniach.

Kojarzę niewielu tłumaczy. Dlatego postanowiłam zainteresować się znaną mi rodziną Barańczaków. Emilia Kiereś jest siostrzenicą Stanisława Barańczaka.
Jej mama, autorka Jeżycjady też ma parę tłumaczeń na swoim koncie.

W ramach wyzwania przeczytałam kilka ich książek. Skupię się jednak na Stanisławie Barańczaku. Jest on znany z tłumaczeń dzieł Szekspira, czy Ursuli Le Guin.
Tłumaczył także literaturę dziecięcą.
Książki Dr. Seussa przetłumaczone przez Stanisława Barańczaka są idealne do wyzwania. Idealne, ponieważ obok polskiego tekstu zawierają tekst oryginalny. I można porównać. Widać, że tekst oryginalny odbiega nieco od pierwowzoru.
Stanisław Barańczak dostosował tekst do polskiego, dziecięcego odbiorcy. 



Zdjęcia pochodzą z książki De. Seussa "Kto zje zielone jajka sadzone" [tytuł oryginalny: Green Eggs and Ham]. 

Książka jest zabawna. 
Żeby zachować rytm zmienił niektóre frazy. 
Podobnie jest w tłumaczonej przez niego książce "Kot Prot" -"The cat in the Hat"
 [czyli "Kot w kapeluszu". 

Do książki dołączona jest płyta [audiobook] zawierająca tekst polski i angielski. Przy okazji można poćwiczyć angielską wymowę, osłuchać się z językiem. 

piątek, 7 lutego 2020

Rycerz w lśniącej zbroi


Wydawnictwo Alma-Press
Tytuł oryginału: Knight in shining armor
Tłumaczenie - Ewa Domańska
Data wydania: 1994
ISBN: 8370201776
Liczba stron: 358


Wiecie, że w liceum byłam jedyną osobą, która na osiemnaste urodziny w prezencie od klasy wyraźnie zaznaczyła, że chce książkę? Powiedziałam, że nie chcę maskotki tylko książkę.
Dostałam dwie. Jedną był "Atlas zwierząt", drugą wyżej wymieniona pozycja.
Przeleżała na półce 20 lat. Być może przeleżałaby kolejne 20 lat.
Bo wyzwanie LC [przeczytać książkę z gatunku, po który raczej nie sięgam] skłoniło mnie, żeby zapoznać się z tą pozycją. Z zasady nie czytam romansów.
Otrzymałam romans z odrobiną historii i elementami fantastyki [są tu dwie podróże w czasie. Jedna osoba z roku 1564 przeskakuje do drugiej połowy XX wieku. Druga odwrotnie - z XX wieku cofa się do 1560 roku.

Ciekawe doświadczenie, ale nie wiem, czy w najbliższym czasie sięgnę po inne książki autorki. Mimo, że w bibliotece LC zaznaczone, że to saga.

Ta książka ma dla mnie ogromną wartość sentymentalną. Mimo, że nie jest ulubiona i miejscami irytowała, to nie jest na sprzedaż. Są na niej złożone podpisy wszystkich kolegów i koleżanek z klasy. Tak się złożyło, że w dniu moich osiemnastych urodzin wszyscy byli obecni.

środa, 5 lutego 2020

Opowieści o zwierzętach



Wydawnictwo: Znak
Tytuł oryginału:  Cuentos de animales que han cambiado el mundo: 50 Animales inspiradores de carne y huesoTłumacz: Anna Jęczmyk
Data wydania: 30 września 2019
ISBN: 9788324051779
Liczba stron: 176
Książka liczy 160 stron, w tym 1/3 zmarnowanych. I wcale nie mam na myśli ilustracji zwierząt. Jest to pozycja ciekawa, ale ma plusy i minusy.
Przede wszystkim nie wszystkie 51 zwierząt jest z krwi i kości [jednorożec, Minotaur]
Książka podzielona jest na kilka działów:
- Zwierzęta na ratunek [jest tu między innymi nasz niedźwiedź Wojtek] - Zwierzęta w nauce - Wyjątkowe zwierzęta - Zwierzęce gwiazdy [biały goryl, Hachiko,ośmiornica Paul] - Niewiarygodne, ale czy prawdziwe
Jedna strona to tekst o zwierzaku, druga - ilustracja.
W książce brakuje mi dat. Skoro jakieś zwierzę ma swój fanpage, to chyba autorka mogłaby podać rok, w którym np. dla kotka Oscara wszczepiono bioniczne łapki [str 58.]?
Podoba mi się, że autorka próbuje wartościować. Jest napisane, że eksperymenty na zwierzętach są przez niektórych uznawane za nieetyczne. Nastepnie, gdy wspomina o włamaniu do laboratorium dokonanym przez ALF i uwolnieniu znajdujących się tam zwierząt - pyta o ocenę tej sytuacji. Mówi, że ona również może wywołać kontrowersje [str 60.].
Tak samo jest, gdy autor pisze o Cydzie i jego koniu. Wspomina, że postawa Cyda budziła kontrowersje [str 70].
Można na jednej stronie książki zawrzeć informacje, że dana osoba czy wydarzenie jest kontrowersyjne? Można [od razu przypomniała mi się caryca Katarzyna bez wad, ktorej ludzie zazdrościli i wygadywali okropne rzeczy w "Opowieści dla młodych buntowniczek"].
Książka trochę przypomina mi "Opowieści dla młodych buntowniczek", czy "Opowieść dla chłopców którzy chcą być wyjątkowi". Tamte były o ludziach, ta jest o zwierzętach. Nawet stylistyka okładki jest podobna.
Nie do końca odpowiada mi zrównywanie człowieka ze zwierzęciem [wstęp], marnotrawienie papieru, czy personalizacja książki [ta książka należy do..., umieszczenie karty zwierzaka na jednej z ostatnich stron.
Uważam, że nabija to objętość książki i dzięki temu można osiągnąć taki wynik - 219 pozycji na zakończenie 2019 roku. Mimo tych wad książkę oceniam na plus.

poniedziałek, 19 sierpnia 2019

Niepokonani



Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału: Survivors: Extraordinary Tales from the Wild and Beyond
Tłumaczenie: Dorota Malina
Data wydania: 3 października 2018
ISBN: 9788308065747


Super książka. Lubię takie klimaty.
Swego czasu bardzo lubiłam oglądać serial dokumentalny na Discovery "O krok od śmierci". I o tym jest ta książka. O ludziach, którzy stanęli twarzą w twarz ze śmiercią. Każda z tych historii jest niesamowita  pokazuje, że nawet w najgorszej sytuacji warto zachować nadzieję.
Przynajmniej trzy historie doczekały się filmów pełnometrażowych:
- Zjawa
- 41 dni nadziei [Adrift]
- 127 godzin.
Jedną historię pamiętam z Discovery.
Jeden z bohaterów wpakował się w tarapaty na własne życzenie - zignorował ostrzeżenie o zmianie pogody w górach.

A teraz mogą być spoilery ;)

Książka opisuje następujące historie:
- Juliane Koepcke. Dziewczyna, która spadła z nieba [jako jedyna przeżyła katastrofę lotniczą i pobyt w dżungli].
- Douglas Mawson. Człowiek. który powrócił sam [Z Antarktydy. Wiedzieliście, że psia wątroba jest trująca, grozi zatrucie witaminą A. Ciekawe, czy po obróbce termicznej też...]
- Hans Peter Strelzyk i Gunter Wetzel. Przyjaciele, którzy przekroczyli granicę balonem [z NNR do RFN, 1979]
- Tami Oldham. Żeglarka, która sprostała huraganowi [1983 rok, to o niej jest film 41 dni nadziei]
- Roger Chapman i Roger Mallinson. Mężczyźni którzy podzielili się kanapką na dnie oceanu [uwięzieni w łodzi podwodnej]
- Aron Ralston [to o nim jest film 127 godzin]
- Poom Lim. Człowiek, który wyssał krew z rekina [rozbitek]
- Ernest Shackleton. Dowódca, który ocalił swoją załogę [Antarktyda, 1914 rok]
- Hugh Glass [Zjawa  ]
- Mauro Prosperi. Ultramaratończyk, który pił własny mocz. Zabłądził na pustyni w czasie burzy piaskowej. Zdesperowany próbował popełnić samobójstwo. Całe szczęście nie udało się.
- Sue Ruff i Bruce Nelson. Para, która przeżyła wybuch wulkanu
- Colby Coombs. Alpinista, który pokonał lawinę.
- Eric LeMarque. snowbordzista, który wybrał złą trasę.
- Craing Hosing. Pilot, który zderzył się z wulkanem
- Anna Bagenholm. Kobieta, która zamarzła, a jednak przeżyła.[Była w ciężkiej hipotermii, jej ciało miało 13,7 °C]
- Johann Westhauser. Grotolaz, który tkwił pod ziemią przez 12 dni
- John Capes. Ocalały, któremu nikt nie wierzył [że wydostał się z zatopionej łodzi podwodnej „Perseus”]
- Leonid Rogozow. Lekarz, który sam się zoperował
- Rob Tesar. Student, którego wciągnęły ruchome piaski [pocieszające jest to, że ruchome piaski wciągają tylko do połowy   ]
- Greg Rasmussen. Ekolog, który rozbił się na Kalahari [o nim widziałam program na Discovery]
- Brant Webb i Todd Russell. Górnicy, którzy spędzili dwa tygodnie pod ziemią
- Claudio Corti. Alpinista, którego uratowano ze ściany śmierci
- Yossi Ghinsberg. Łowca, który spłynął wodospadem [Boliwia, 1981 rok].

Polecam. 

niedziela, 14 lipca 2019

Polscy pionierzy...

Wydawnictwo Dwie Siostry
Data wydania: 31 października 2013
ISBN: 9788363696054
liczba stron112

Chyba najlepsza książka biograficzna dla dzieci, jaką przeczytałam w tym roku. Pod względem merytorycznym uważam ją za lepszą od brytyjskiego odpowiednika. Tamte chyba graficznie przebijają.
Okazuje się, że można przedstawić znana osobę nie lukrując jej biografii.

- Helena Rubinstein. Zaradna kobieta. Uciekła z domu, gdy ojciec chciał ją wydać za mąż za człowieka, którego nie kochała. Właścicielka i szefowa imperium kosmetycznego. Sama je stworzyła. Uparta i pracowita. Ale zarazem despotyczna i bezkompromisowa. Bywała niesprawiedliwa i niegrzeczna dla pracowników. Skąpa i rozrzutna.

- Bronisław Malinowski. Wybitny antropolog i entolog. Miał fenomenalną pamięć. Ale także maminsynek. Podobno potrafił się wkurzyć na studenta, który zamyślił się w czasie jego wykładu.

Oprócz tego w książce możemy poznać biografie następujących osób:
- Jan z Kolna [żeglarz, który ponoć dotarł do Ameryki wcześniej, niż Kolumb]
- Jan Heweliusz [twórca największego laboratorium astronomicznego swoich czasów]
- Ignacy Domeyko [odkrywca złóż naturalnych i reformator szkolnictwa w Chile]
- Ernest Malinowski [budowniczy kolei transandyjskiej]
- Ignacy Łukasiewicz [wynalazca lampy naftowej]
- Stefan Drzewiecki [konstruktor łodzi podwodnej]
- Zygmunt Wróblewski [fizyk, który uzyskał ciekły tlen]
- Czesław Tański [prekursor polskiego szybownictwa]
- Maria Skłodowska-Curie [odkrywczyni polonu i radu]
- Kazimierz Żegleń [wynalazca kamizelki kuloodpornej]
- Henryk Arctowski [badacz Antarktydy]
- Kazimierz Prószyński [wynalazca kamery filmowej]
- Kazimierz Funk [odkrywca witamin]
- Maria Czaplicka [badaczka Syberii]
- Jan Czochralski [twórca metody otrzymywania monokryształów]
- Stefan Banach [twórca analizy funkcjonalnej]
- Kazimierz Nowak [podróżnik, który samotnie przemierzył Afrykę na rowerze]
- Kazimierz Michałowski [badacz starożytnego Egiptu]
- Marian Rejewski [kryptolog, który złamał kod ENIGMA]
- Jacek Karpiński [konstruktor pierwszego polskiego minikomputera]
- Wanda Rutkiewicz [zdobywczyni dwóch najwyższych szczytów Ziemi]

Wszystkie biografie ułożone są chronologicznie [od osoby najstarszej do najmłodszej, liczy się data urodzenia], co również jest niewątpliwym plusem książki.
Polecam każdemu. Dużym i małym. 

środa, 29 maja 2019

Buntowniczki

Wydawnictwo Debit
Tytuł oryginału: Good Night Stories for Rebel Girls
Data wydania: 27 września 2017
ISBN: 9788380572010
Liczba stron: 232

Książka przybliża biografię 99 wyjątkowych kobiet [+ 1 osoba transseksualna]. Kobiet, które zapisały się w historii.
Wyjątkowych, ale niekoniecznie takich, z których można brać przykład. Wyjątkowych - nie zawsze znaczy dobrych. Buntownicy to raczej niezbyt grzeczne osoby.
Bo czy caryca Katarzyna II może być wzorem do naśladowania?
Albo Coco Chanel? Zawdzięczamy jej małą czarną i słynne perfumy. Ale była antysemitką, brała narkotyki i jest posądzona o kolaborowanie z Niemcami. To już nie jest napisane.
Każda biografia zajmuje jedną stronę. Autorki skupiają się na samych pozytywnych cechach przedstawionych kobiet. W sumie na jednej stronie nie można przedstawić wszystkiego. Zapewne dlatego są pominięte ciemne aspekty życiorysu. Może dlatego biografie są wybielone?
O Katarzynie II jest napisane "wielu ludzi jej zazdrościło i jeszcze za życia wygadywano o niej okropne rzeczy" [s.88]
Nie kwestionuję obecności Katarzyny II na kartach książki, wszak jest jedną z najbardziej wpływowych kobiet w historii świata. Poza tym dzieci powinny poznawać i wiedzieć, że na lois świata wpływały niekoniecznie dobre osoby. Poza tym nie wyobrażam sobie, aby nie wiedzieć, że istniała taka caryca Katarzyna.
Ale warto byłoby dopowiedzieć / doczytać, z czym wiązało się "dławienie powstań i poszerzenie Imperium Rosyjskiego".
Oto jeszcze kilka bohaterek książki:
- Ada Lovelace [jej pasją była matematyka]
- Alicia Alonso [niewidoma balerina]
- Amelia Earhart [jako pierwsza kobieta przeleciała nad oceanem Atlantyckim]
- Astrid Lindgren, siostry Brönte, Jane Austen
- Elżbieta I
- Harriet Tubman [pomagała zbiegłym niewolnikom]
- Hilary Clinton
- Hypatia - Margaret Thatcher
- Irena Sendler
- Malala Yousafzai
- Maria Montessori
- Rosa Parks [sprzeciwiała się segregacji rasowej, nie ustąpiła białemu miejsca w autobusie]
Książka wzbogacona jest pięknymi ilustracjami. W jej tworzeniu wzięło udział aż 60 osób!!!
Ostatnia kartka książki przeznaczona jest dla czytelniczek. Należy napisać własną biografię i narysować swoje zdjęcie.
Bardzo podoba mi się, że każdej z osób przypisany jest cytat, prawdopodobnie jej autorstwa.

Jestem przeciwniczką "...lożek", to znaczy feminizacja języka na siłę. Prymatolog ładniej brzmi, niż prymatolożka. Kobieta może być premierem, ale nie premierą [a jeden z polityków użył takiego słowa]. Tutaj nie wszystkie słowa są sfeminizowane. Mamy kobietę - chirurga [Mary Edwards Walker], i kobietę - prezydenta, kobietę - premier [Margaret Thatcher]. Mamy faraona, a nie faraonkę [Hatszepsut i Kleopatra]. Dodam, że na ten temat toczą się zażarte dyskusje w Internecie ;) . Podobną recenzję napisałam na Facebooku. Została odebrana dość krytycznie. Podam więc fragment jednej z opinii pod moją recenzja.
"Przy okazji jej czytania odbywa się dużo rozmów z moją 5.5 letnią Córką i dlatego uwielbiam tę książkę po stokroć - nie jest nudną biografią tylko prowokującą do zdobywania dalszej wiedzy ale też do zastanowienia się nad etyką, feminizmem, empatią moralnością; opowieścią... ja z niej wyciągam wiele więcej niż Ty, ale to pewnie dlatego że ją zawsze żywo przedyskuotowuje". 
I chyba o to chodzi. Aby rozmawiać wspólnie z dzieckiem. Żeby odbyć "mega głębokie fantazyjne rozmowy na niedziecinne tematy". 
No i gdyby nie ta książka zapewne nigdy nie dowiedziałabym się, kim była Harriet Tubman. Dlatego sięgnę po drugą część.