Uprzedzam, to nie będzie recenzja tylko luźne refleksje z mnóstwem spojlerów...
A jeśli ktoś chce przeczytać coś lepszego - odsyłam do blogu W krainie czytania i historii. Autor zrobił to lepiej. O, tutaj (2) i tutaj (3).
2. Miłość i wojna
 |
| Krajowa Agencja Wydawnicza Tłumaczenie: Mieczyslaw Dutkiewicz Tytuł oryginału: Love and war Data wydania:1992 ISBN: 8303035282 Liczba stron: 456 |
 |
| Krajowa Agencja Wydawnicza Tłumaczenie: Mieczyslaw Dutkiewicz Tytuł oryginału: Love and war Data wydania:1992 ISBN: 8303035282 Liczba stron: 573 |
„Ta wojna była obrzydliwa. Skierowała Amerykanów przeciw Amerykanom”
(s. 292, t.2)
Drugi tom poświęcony jest wojnie secesyjnej. Pisząc o tej książce nie sposób nie wspomnieć o "Przeminęło z wiatrem". Nie wiem, czy jest sens porównywać te pozycje. Lżejsza, przyjemniejsza w odbiorze i bardziej znana jest "Przeminęło z wiatrem".
Ale trylogia J. Jakesa jest napisana z większym rozmachem. Mamy tutaj wiele wątków i wielu bohaterów.
W „Przeminęło z wiatrem” wszystko kręciło się wokół Scarlett. Nawet, jeśli na scenę wkraczała Melania – zawsze w tle była Scarlett. Tu mamy wielu bohaterów. Oczywiście jest Orry Main i Geroge Hazard. Ale jest i ich rodzina. I dużo uwagi jest im poświęcone - machlojki Ashton, miłość Billego i Brett, kuzyn Orry’ego Charles, Elkanah Bent - dużo tego. Jest tu więcej relacji, oposów z tego, co się działo na froncie (nie ma tego w „Przeminęło z wiatrem”). Jest opisany pobyt Billego w więzieniu i tego, jak był tam traktowany.
Są opisy prób z łodzią podwodną.
W książce jest kilka cytatów żołnierzy Unii bądź Konfederacji.
"Nie potrafię opisać tej zmiany, ani też nie wiem, kiedy nastąpiła, ale wiem, że jest jakaś zmiana, bo patrze teraz na martwe ciało człowieka, jakby to była padlina konia lub świni [żołnierz Konfederacji, 1862 rok]" - wstęp do Księgi Piątej, s. 214.
"Nie potrafię opisać tej zmiany, ani też nie wiem, kiedy nastąpiła, ale wiem, że jest jakaś zmiana, bo patrze teraz na martwe ciało człowieka, jakby to była padlina konia lub świni [żołnierz Konfederacji, 1862 rok]" - wstęp do Księgi Piątej, s. 214.
Jest sporo różnic między książką, a filmem.
- Ashton nie romansuje z E. Bentem. Wprawdzie się spotkali, ale nie romansowali. Bent „walczy” po stronie północy. Tzn. chwilę walczy, a potem zwiewa z pola bitwy. Mąci z bratem Billa i Georga - Stanley'em, potem dezerteruje na Południe i spotyka się z Lamarem. Tam też mąci. Często zmienia nazwisko.
- Ashton romansuje z Lamarem Powellem. Reżyser zlał te osoby (Lamara i Benta) w jedną. Nienawiść Benta do Mainów i Hazardów jest taka sama w filmie, jak i książce. W filmie Bent walczył po stronie Południa, jest przystojny, sprytny. W książce jest odwrotnie.
- Ashton puszcza się, spała chyba z 30 mężczyznami. Ma szkatułkę z 28 guzikami z rozporków, a kilku guzików jej brakuje.
- Prawdziwy jest wątek pochodzenia Madeline i portretu jej matki.
- Nie pamiętam, jak w filmie ginie Orry. Ale Madeline nie opuściła Orrego . Ashton na przyjęciu wygadała, że M, jest w 1/8 murzynką i Madeline zaczęła być ignorowana, bo „kropla czarnej krwi i cała jesteś czarna” (s. 373, t.2.).
Nawet siostra Orrye’ go Brett jest zszokowana, gdy dowiaduje się, że Madleine jest w 1/8 czarna.
- Orry’ego zabija ranny Jankes
- pożar Mont Royal ma miejsce w filmie, jak i książce. W książce następuje po śmierci Orry’ego.
- w filmie to chyba George był w więzieniu Konfederacji. W książce w więzieniu jest jego brat Billy i ratuje go kuzyn Orry’ego Charles
- bardzo fajny był watek Charlsa i jego konia, troski o towarzyszące mu na wojnie zwierzę i żal, gdy koń umiera.
3. Piekło i niebo
 |
| Wydawnictwo: Krajowa Agencja Wydawnicza tłumaczenie: Zbigniew Białas tytuł oryginału: Heaven and hell data wydania: 1992 ISBN: 8303035738 liczba stron: 360 |
 |
Wydawnictwo: Krajowa Agencja Wydawnic
tłumaczenie: Zbigniew Białas
tytuł oryginału: Heaven and hell
data wydania: 1992
ISBN: 830303572X
liczba stron: 341
|
Orry nie żyje, zabił go Jankes. Madeline mieszka w Mont Royal. Po pożarze chce go odbudować.
Zakłada szkołę dla czarnych, co nie podoba się okolicznym mieszkańcom. Według wielu z nich Murzyni nie powinni się kształcić. Nawet niektórzy ludzie z Północy, ponieważ „Północ walczyła o zachowanie Unii, a nie o gloryfikowanie czarnuchów” (s. 251, t.1). Poza tym „czarnuchy nie mogą się uczyć. Ich mózgi są za małe” (s. 91, t.1).
Bent morduje żonę Georga. I dowiemy się czegoś o jego przeszłości. George musi się z tym uporać. Bardzo kochał żonę. Pod koniec sagi poślubia Madeline. W filmie Madleine zachodzi w ciążę, W książce była bezdzietna.
Ashton jest prostytutką, ma już 47 guzików. Omotała jednego z klientów, ucieka z burdelu (mordując przy tym właściciela). Chce odzyskać Mont Royal i niemal się jej to udaje.
Pod koniec książki zostaje burdel-mamą z kolekcją guzików sięgającą ~300. Mimo, że jest wredna – cieszę się, że nie została oblana kwasem.
Pod koniec książki zostaje burdel-mamą z kolekcją guzików sięgającą ~300. Mimo, że jest wredna – cieszę się, że nie została oblana kwasem.
Ogromną ewolucję przechodzi Wirgilia . W filmie zabija kochanka i zostaje powieszona. Tutaj po prostu ze stoickim spokojem przyjmuje jego odejście, godzi się z rodziną, pomaga Madleine odzyskać Mont Royal.
W książce jest mowa o kupnie za 7 mln dolarów od Rosji. „bezwartościowego skutego lodem terytorium Alaski” (s. 277, t.1).
Poruszona jest tu kwestia zemsty (za śmierć żony, porwanie synka, zabicie przyjaciół).
Charlie pragnie zemsty na Indianach za zabicie przyjaciół.
Jednym z bohaterów jest George A. Custer, który przewodził masakrze nad Washita River, w czasie której zamordowano około stu Czejenów. Mordowano starców i dzieci. Zabijano nawet konie (800 koni) po to, by Indianie nie mogli z nich skorzystać.
Poruszona jest tu kwestia zemsty (za śmierć żony, porwanie synka, zabicie przyjaciół).
Charlie pragnie zemsty na Indianach za zabicie przyjaciół.
Jednym z bohaterów jest George A. Custer, który przewodził masakrze nad Washita River, w czasie której zamordowano około stu Czejenów. Mordowano starców i dzieci. Zabijano nawet konie (800 koni) po to, by Indianie nie mogli z nich skorzystać.
Akcja książki kończy się w 1877 roku.
Epilog - 1883, kolejni potomkowie Mainów i Hazardów spotykają się w West Point.
Epilog - 1883, kolejni potomkowie Mainów i Hazardów spotykają się w West Point.
